KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/2253 E., 2013/3129 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2013
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/.../2011 tarih ve 2011/461-2011/528 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının ... Kredi ve Ticaret Bankası A.Ş.'nin Merkez Şubesi'nde hesabının bulunduğunu bu hesaptan verilen talimat ile paranın ... ... ... Bank Ltd.'ne ulaştırıldığını, hesap kapatma işlemlerinin de aynı yöntemle yapıldığını, davalının ... ... ... Bank Ltd. mudisi olduğunu ve kendisine 28.736.567.258 TL ödeme yapıldığını, ancak ... ... ... Bank Ltd.'den bu paranın bankaya havale edilmediğini, bankanın zarara uğradığını ileri sürerek, anılan meblağın istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, ... hesabına gönderilen paranın vadesi dolduğunda parayı çekmek istediğini, ancak banka tarafından para olmadığının belirtildiğini, daha sonra da müvekkili adına vadeli mevduat hesabı açıldığını ve hesap cüzdanı verildiğini, daha sonra banka ödemelerinin durdurulduğunu, teftiş kurulu başkanlığının raporuyla vadeli hesaptaki paranın ödendiğini, bankanın hesap cüzdanı vermekle istihdam eden sıfatıyla sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/2253, K. 2013/3129, 21 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama