Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/2548 K.2012/3727

Taraflar arasında görülen davada Marmaris 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2009 gün ve 2009/75-2009/502 sayılı kararı bozan Daire’nin 07.12.2011 gün ve 2010/6848 - 2011/16606 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin finans sıkıntısını aşmak üzere, müvekkilin kredibilitesinden faydalanmak suretiyle OYAKBANK'dan toplam 2.000.000,00 TL kredi kullanıldığını, müvekkili ile davalılar arasında imzalanan protokol ile davalılara 1.000.000,00 TL'nin ödünç olarak verildiğini, bu protokolün OYAKBANK ile müvekkili arasında imzalanan genel kredi sözleşmesinin bir eki niteliğinde olduğunun protokol ile belirlendiğini, her ayın 15. gününde banka ödeme planı dahilinde davalıların üzerine düşen miktarı müvekkile ödemesi gerektiğini,

ancak muaccel olan borçların davalılarca ödenmediğini ileri sürerek 15.07.2008-15.02.2009 tarihleri arasında ödenmeyen 390.805,86 TL kredi taksit tutarının, her ayın 15. gününden itibaren işleyecek OYAKBANK ile imzalanan genel kredi sözleşmesinde belirtilen gecikme faiz oranı ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, taraflar arasında imzalanan protokolün bir karz akdi niteliğinde olduğu, davalı şirketin ödünç veren davacı şirkete borcunu hangi vadelerde ödeyeceği ve gecikme faizi konularında, davacı ile banka arasında imzalanan genel kredi sözleşmesi hükümlerinin uygulanması konusunda tarafların anlaştıkları gerekçesiyle 390.805,86 TL'nin genel kredi sözleşmesinde belirtilen gecikme faiz oranı ile birlikte davalı şirketten tahsiline, davalılardan ... bakımından ise davanın reddine dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, ilamda belirtilen nedenlerle davacı yararına bozulmuştur.

Davalı şirket vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.