Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/255 K.2012/9769

Taraflar arasında görülen davada Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/12/2010 tarih ve 2001/788-2010/647 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili ile davalılar-karşı davacılar ... ve ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı- karşı davalı vekili, 10/04/2001 tanzim, 20/04/2001 ödeme tarihli, 3.670 TL meblağlı, alacaklısı ..., borçlusu ... olan bono ile, Koçbank A.Ş.Malatya şubesine ait keşidecisi ..., 25/05/2001 keşide tarihli, 2.000 TL meblağlı hamiline düzenlenmiş, arkasında ...'a ait ciro bulunan çek ve aynı banka şubesine ait aynı keşidecinin 25/06/2001 keşide tarihli, 6.000 TL meblağlı, ... adına düzenlenmiş emre muharrer çek nedeniyle ihtiyati haciz kararları alındığını, haczin infazı sırasında söz konusu çekler ve bononun çantada bulunduğu bir sırada kaybolduğunu (çalındığını),

ihtiyati haczin kati hacze çevrilmesi sırasında davalı borçluların şikayet yoluyla ödeme emrinin iptalini talep ettiklerini, Malatya İcra Mahkemesi kararları ile ödeme emrinin iptaline karar verildiğini, kıymetli evrakın asıllarının çalınması nedeniyle ellerinde bulunmadığını, bu nedenle davalı borçlular aleyhinde alacak davası açtıklarını belirterek Malatya 2.İcra Müdürlüğü'nün 2001/2327 E. ve 2328 E. Sayılı takip dosyaları ile ilgili olarak tahsilde tekerrür yaratmamak kaydıyla toplam 11.760 TL alacağın (... yönünden 3.760 TL,

... yönünden 6.000 TL ve müşterek müteselsil olarak da 2.000 TL'den sorumlu olacak şekilde) bono bedeli olan 3.760 TL için 20/04/2001 tediye tarihinden itibaren, çek bedelleri olan 8.000 TL için 01/05/2001 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, çeklerdeki ve bonodaki imzaların müvekkillerine ait olmadığını, müvekkilinin davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığını, çeklerin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini istemişler. Karşı dava olarak, ihtiyati haciz kararlarının infazı nedeniyle müvekkillerinin 8.510,00 TL'lık ticari eşyasının yanında insan yaşamı için zorunlu olan ev eşyalarının da haczedilerek muhafaza altına alındığını, hem bu eşyalar sebebiyle, hem de kar kaybı dolayısıyla maddi zararının doğduğunu belirterek toplam 24.850,00 TL maddi tazminat ile her bir müvekkili için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı-karşı davalı vekili, karşı davayı kabul etmediklerini, haciz işlemleri sırasında herhangi bir itirazın bulunmadığını, iptal edilen hususun ödeme emri olup, takibin iptal edilmediğini, karşı davacıların kişilik haklarının saldırıya uğramadığını ve maddi bir zararlarının da gerçekleşmediğini belirterek karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu çekler ile bono asıllarının kaybolduğunun Malatya 4 Asliye Ceza Mahkemesi dosyası ve çek iptali dosyaları ile sabit olduğu, buna göre imza incelemesi yaptırılmasının fiilen mümkün olmadığı, her iki çekin HUMK'nun 292 maddesi kapsamında kaldığı ve dinlenen tanık beyanlarına göre taraflar arasında alacak-borç ilişkisinin bulunduğu ve 2 adet çekten dolayı davacının davalılardan alacaklı olduğunun sübuta erdiği, dava konusu bononun HUMK'nun 292 maddesi kapsamında yazılı delil başlangıcı sayılamayacağı, davacının bono dolayısıyla davalıdan alacaklı olduğunun kanıtlanamadığı,

karşı dava yönünden, davalı-karşı davacı ... tarafından açılan davanın 3 kez işlemden kaldırılmış olduğu, davalı-karşı davacı ... tarafından açılan davada ise, zarar ve zararının doğduğu maddi olgusunun kanıtlanamadığı, yapılan haciz uygulamalarının yasalar çerçevesinde verilmiş mahkeme kararlarına dayandığı, ihtiyati haciz kararı dışında başkaca bir işlem yapılmadığı, herhangi bir aşırıya kaçmanın söz konusu olmadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, davalı-karşı davacı ...'ın açtığı davanın HUMK'nun 409/5 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, davalı- karşı davacı ...'ın açtığı karşı davanın reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı-karşı davalı vekili ile davalılar-karşı davacılar ... ve ... temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar-karşı davacıların tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, ihtiyati haciz kararının infazı esnasında çalındığı belirtilen bono ve çekler sebebiyle alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçeler ile asıl davanın çek bedelleri yönünden kabulüne, bono bedeli yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, çalındığı iddia edilen 10.04.2001 tanzim, 20.04.2001 vade tarihli, 3.760,00 TL bedelli bononun bir suretinin dosya içerisinde yer aldığı, söz konusu bononun aslının Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/142- 2001/141 D.iş sayılı dosyasına sunulmak ve mahkemece de görülmek suretiyle 01.05.2001 tarihinde ihtiyati haciz kararı verildiği, yine, bononun çalınması sebebiyle Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/302 E. 2001/383 K. sayılı kararı ile bononun iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Benzer şekilde, davacı ve davalıların vergi denetmeni tarafından alınan 2004 tarihli beyanlarında kredi kartı ile yapılan işlemlerin alışveriş amaçlı olmayıp, nakit para teminine yönelik olduğu belirtilmiş olup, tarafların birbirini teyit eden beyanları ile tanık beyanları da dikkate alındığında taraflar arasında belirtilen şekilde yürüyen bir ilişkinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre, 10.04.2001 tanzim tarihli bononun da yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilerek buna göre değerlendirme yapılması gerekirken, 10.04.2001 tanzim tarihli bono yönünden asıl davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle davacı- karşı davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.