Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/2568 K.2012/4938

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/12/2009 gün ve 2007/787-2009/622 sayılı kararı bozan Daire’nin 05/12/2011 gün ve 2010/5960-2011/16422 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadaki hesabından internet aracılığıyla havale işlemleri yapıldığını, bu durumdan banka yetkilisinin telefonla aranması üzerine haberdar olunduğunu, olayın davalının yetersiz güvenlik hizmetlerinden kaynaklandığını ileri sürerek 15.100,00 TL alacağın reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin her türlü güvenlik önlemini aldığını ve herhangi bir kusurunun bulunmadığını, şifrelerin gizililiği konusundaki sorumluluğun tamamen müşteriye ait olduğunu, doğru parola ve işlem şifresi girilmek suretiyle davacı hesabından para çekildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, olayın meydana gelmesinde tarafların müterafik kusurlu olduğu, davacının kusurunun %25, davalının kusurunun da %75 olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 05.12.2011 günlü ilamında açıklanan nedenlerle taraflar yararına bozulmuştur.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebepler ile mahkemece verilen kararın davacı tarafça da temyiz edilmiş olmasına göre Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu davacıya verilen kusur oranı yerinde görülmeyerek davalı bankanın çekilen paradan tamamen sorumlu olduğuna karar verilmiş olması yerinde olup,

davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesine eklediği ve emsal olduğunu ileri sürdüğü davalarda davacılara da kusur oranı verilmiş olduğu ancak davacıların kararları temyiz etmeyerek sadece davalı bankanın temyiz etmiş olması nedeniyle Dairemizce davalı bankanın temyiz itirazlarının reddine karar verilerek mahkemece verilen kararların onanmış olduklarının anlaşılmasına göre eldeki işbu davanın davalı vekilinin emsal olduğunu ileri sürerek dayandığı davalar ile aynı hukuki sonucu doğurmasının mümkün olmamasına göre davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.