Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/2635 K.2013/4225

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/11/2011 tarih ve 2010/67-2011/404 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait "..." markasının uzun yıllardan beri müvekkili adına tescilli olup piyasada yaygın olarak kullanımı sonucu ayırt edici nitelik kazanıp tanınmış hale geldiğini, söz konusu markanın tanınmışlığının tespiti için ...'ye yaptıkları başvurunun nihai olarak reddedildiğini, oysa, adı geçen markanın üründen bağımsızlaşarak başlı başına bir kalite sembolü haline geldiğini, davaya konu markanın 556 sayılı KHK'nin 7/1-i maddesi anlamında tanınmış olduğunu ileri sürerek, ... ret karannm iptali ile "..." markasının 556 Sayılı KHK'nin 7-1-i maddesi ve Paris Sözleşmesi'nin 1. mükerer 6. maddesi anlamında tanınmış olduğunun tespiti ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin "..." markasının başlı başına tanınmışlığını sağlayacak bir kullanımının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "..." ibareli markasının tanınmış marka kriterlerini taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

...,... PH

03,... BK · 12.03.2013-MU