Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/2636 K.2012/4699

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2009 tarih ve 2008/13-2009/348 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla,dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 29., 30., 31., 32., 40., 42. ve 43. sınıflarda tescilli "DEĞİRMEN", "BEYAZ DEĞİRMEN", "DEĞİRMEN UNLU GIDA MADDELERİ TM" tescilli markalarının sahibi olduğunu, davalılardan ...'un "DEĞİRMENCİOĞLU+şekil" ibaresini 29. sınıfta tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya ve YİDK'ya yaptıkları itirazın reddedildiğini, oysa davalı başvurusunun müvekkiline ait markalarla karışıklığa yolaçacağını ve müvekkili markasının ayırt edici karakterini zedeleyeceğini ileri sürerek, TPE YİDK'nun 31.10.2007 tarih ve 2007-M-6111 sayılı kararının iptali ile markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğünün tespiti ve marka sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, markaların benzer olmadığını ve karıştırılma ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, markalarının yazı karakteri ve logo tasarımı ile davacı markalarından farklılaştığını, "DEĞİRMENCİOĞLU" markasının davacının tescilinden çok daha öncesinden beri kullanıldığını, bir markayı uzun süre kullanımla meşhur ve maruf hale getirenin markanın gerçek sahibi olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarının aynı olmadığının kuşkusuz olduğu, davalının tescil ettirmek istediği başvuruda kullanılan mavi elips ve beyaz yazı karakterinin markaya belirli bir görsellik kazandırdığı, fakat "DEĞİRMENCİOĞLU" ibaresinin esas unsur olma vasfını koruduğu, markaların tescilli oldukları sınıflarda yer alan ortak emtiaların parasal değerinin düşük olması nedeniyle alıcıların bu ürünleri alırken harcadıkları zaman ve gösterdikleri özenin nispeten düşük olmasının tüketicinin markaları benzetme ihtimalini artırdığı, görsel anlamdaki mevcut farklılığın iltibas tehlikesini ortadan kaldıracak mahiyette olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.