KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/2673 E., 2012/4515 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.12.2009 gün ve 2009/136-2009/387 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.11.2011 gün ve 2010/4719-2011/15465 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalıya ait tesisin tıkanması sonucu müvekkili işyerinin su baskınına uğradığını, sigorta tazminatının ödendiğini, rücu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, 19.959.08 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, zararın işyerinin konumundan kaynaklandığını, bağlantının Dejarj Yönetmeliğine uygun yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, ASKİ Genel Müdürlüğüne ait kanalizasyon hattındaki tıkanma sonucunda geri tepme ile işyerine su basmasında davacı şirket sigortalısı ve bina malikleri veya yönetiminin müterafik kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, davacının yaptırdığı ekspertizle mevcut mal miktarı ve hasarlı mal miktarının belirlenip iskontolu alış faturalarına göre KDV hariç hesaplanan hasar bedelinden sovtaj tenzili ile sigortalısına ödediği 19.959.08 TL nin faizi ile davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/2673, K. 2012/4515, 22 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama