KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/2708 E., 2013/4012 K.·Mahkemesi : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2013
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.12.2011 tarih ve 2006/70-2011/480 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin kendi aracı ile davalı kooperatife taşıdığı kum taşıma bedelinin ödenmediğini, bu kapsamda başlatılan icra takibine itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı kooperatif temsilcileri, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, miktarı tam olarak tespit edilemese dahi davacının davalı kooperatife bir miktar kum ve çakıl taşıdığının sabit olduğunu, davacıya iş bedelinin bir kısmının ödendiği, bir kısmının ise kooperatif aidatına sayıldığı, bu kapsamda davacının davalıdan herhangi bir alacağının bulunmadığı vicdani kanaatine varıldığı, kooperatif üye ve karar defterleri kapsamında davacının kooperatif üyesi olduğu, her ne kadar kooperatif üyeliğinin gereklerinin yerine getirmesine rağmen davacıya verilmesi gereken bağımsız bölümün verilmediği beyan edilmiş ise de, davacının bu yönden açmış olduğu bir dava bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/2708, K. 2013/4012, 5 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama