KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/2787 E., 2013/3158 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2013
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 33. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22...2011 tarih ve 2011/394-2011/61 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabından internet şifresi girilerek tanımadığı bir kişinin başka bankadaki hesabına EFT yapılmak suretiyle 7.840 TL gönderildiğini, davalı bankanın gerekli güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan bedelin ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının kişisel bilgilerini koruyamaması nedeniyle oluşan zarardan müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait paranın davalı bankaya karşı gerçekleştirilen sahtecilik işlemi ile hesaptan başka bir bankadaki hesaba EFT yapılmak suretiyle havale edilmiş olup, bu durumun davalı bankayı aldığı mevduatı iade etme yükümlülüğünden kurtarmayacağı gibi ispat yükü kendisinde olan davalı bankanın davacıya vermiş olduğu şifreler ve parolanın davacının kusuru ile ele geçirildiğini kanıtlayamamış olduğundan, davalının meydana gelen zararın tamamından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 7.840,00 TL'nın reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/2787, K. 2013/3158, 21 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama