KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/3372 E., 2012/5376 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2012
- Mahkemesi
- İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.12.2009 gün ve 2006/740-2009/274 sayılı kararı onayan Daire’nin 02.11.2011 gün ve 2010/4164-2011/14809 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili şirketin ticaret ünvanı olan “DEVASA” kelimesini aynı zamanda marka olarak kullanmakta olduğunu, davalının kötü niyetle, müvekkilinin ticaret ünvanını marka olarak tescil ettirip, yaratılan fiili durumdan istifade ettiğini, müvekkili firmaya haksız tecavüzde bulunduğunu, bu nedenle 2005 29977 nolu “Şekil ve DEVASA Altının Tene Devasa Dokunuşu”, 2005 29979 nolu “Şekil ve DEVASAL Altının Tene Devasal Dokunuşu” markalarının hükmen terkinine ve marka sicilinden çıkarılmasına, davalının markaya yaptığı haksız tecavüzün hükmen tespitine ve davalının vaki haksız rekabetinin menine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkilinin DEVASA markasını 2002 yılında tescil ettirdiğini ve kullandığını, markasının davacının markası ile benzemediğini ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/3372, K. 2012/5376, 5 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama