KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/3482 E., 2012/5213 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/05/2009 gün ve 2007/395-2009/253 sayılı kararı bozan Daire’nin 28/11/20111 gün ve 2010/4576 - 2011/16009 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalanan tekstil emtiasının Atatürk Havalimanından NewYork'a davalı tarafından taşınması esnasında 12 kutunun ıslak, 1 kutunun açılmış ve içinden 4 adet eksik olarak teslim edildiğini, sigortalıya 20.517 TL ödeyerek haklarına halef olduklarını, davalının, başlattıkları takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, asıl alacağın ödeme tarihi olan 24.06.2005 tarihinden itibaren kısa vadeli kredilere uygulanan en yüksek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın verilen kesin süre içerisinde ihbar belgesinin davalıya tebliğ edildiğine ilişkin noter tasdikli tercümeyi ibraz edemediği, bu durumda davalıya usulüne uygun tebliğ edilmiş bir ihbarın bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.
Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/3482, K. 2012/5213, 3 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama