Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/3547 K.2012/5073

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/07/2009 tarih ve 2008/28-2009/205 sayılı kararı bozan Dairenin 27.10.2011 gün, 2009/1322-2011/14579 sayılı kararı aleyhinde davalı vekilince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacı vekili müvekkilinin 2006/44038 kod numaralı başvuru ile “...+şekil" 'den oluşan kompozisyonu, marka olarak tescil ettirmek için davalı TPE’ye başvuruda bulunduğunu, daha önce tescilli bulunan “MARTI" ve "... + şekil" markaları gerekçe gösterilerek YİDK kararı ile başvurunun kısmen ve nihai olarak reddedildiğini, müvekkilinin tescil ettirmek istediği marka ile redde dayanak markaların aynı olmadığını, okunuş ve yazılış itibariyle benzerlik göstermediğini, ayrıca müvekkilinin "MARTI HOTELS TURKEY" markasının 1998 yılından beri tescilli olup, müvekkiline ait "MARTI" markasının tanınmış olduğunu ileri sürerek, marka başvurusunun kısmen reddine dair 2007-M-6352 sayılı TPE YİDK kararının iptaline, markanın müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve kısmen itibar edilen bilirkişi raporuna göre, tescilde öncelik ve teklik ilkesi gereği, davacı markası farklı mal/hizmet sınıfında tanınmış olsa bile, 43.(01) mal/hizmet sınıfında redde dayanak yapılan markaların tescili mevcut oldukça, tescil talebinde bulunamayacağı ve tanınmışlığın bu mal/hizmet sınıfında kendisine tescil hakkı bahşetmeyeceği, davacı marka tescil başvurusu ile tescil engeli olarak görülen markanın, 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi anlamında birbirinden ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 27.10.2011 tarihli kararında yazılı gerekçelerle bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.