Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/3572 K.2012/9928

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/11/2009 gün ve 2008/627-2009/620 sayılı kararı bozan Daire’nin 12.12.2011 gün ve 2010/5081 - 2011/16775 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın 13.05.1996 tarihli yönetim kurulu kararı ile bankaya ait bir taşınmazın satılmasına ve bu konuda davalılar ... ile ...’in yetkilendirilmesine karar verildiğini, anılan davalılarca Vergi Dairesine satıştan doğan kazancın şirket sermayesine ekleneceğinden söz edilerek Kurumlar Vergisi Kanunu’nun Geçici 23/a bendinden yararlanmak amacıyla başvurulduğu halde taşınmaz satışından doğan kazancın sermaye artırımında kullanılmaması nedeniyle tahakkuk ettirilen tapu harcı, gecikme faizi ve ağır kusur cezası toplamı 9.187,20 TL’nin 04.12.2001 tarihinde ödendiğini ileri sürerek, davalıların sorumlu olduğu alacağın rücuan tahsili için başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptalini ve % 40 icra-inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı banka yönetim kurulunun 13.05.1996 gün 95 sayılı kararında satış bedelinin sermayeye eklenmesi konusunda herhangi bir yetki verilmediği halde bu konuda görevlendirilen davalılardan ... ile ...’in bu yönde beyanname vererek satış işleminin harç ve vergiden muafiyetini istemelerinden doğan zarardan sorumlu oldukları gerekçesiyle bu davalılara yönelik davanın kısmen kabulü ile takibin 10.46,41 TL üzerinden davalı ...’in 9.993,75 TL ile sorumlu olmak üzere devamına,

asıl alacak 9.187,20 TL’ye takip tarihinden itibaren faiz yürütülmesine ve icra-inkar tazminatının tahsiline dair verilen kararın davacı ve davalılardan ... vekilleri ile davalı ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.12.2011 günlü ilamıyla davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, ilamda açıklanan nedenlerle karar temyiz eden davalılar yararına bozulmuştur.

Davacı vekili ve davalılardan ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve davalı ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.