Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/3670 K.2012/5109

Taraflar arasında görülen davada Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/01/2012 tarih ve 2012/5-2012/5 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi İhtiyati haciz talep eden alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden alacaklı vekili, borçlu ... Kapı Ltd. Şti. ile müvekkili arasında yapılan alışveriş neticesinde müvekkiline ING Bank ..... Şubesine ait 16.000 TL bedelli çekin ciro yolu ile devredildiğini ancak çekin karşılıksız çıkması üzerine borçlular hakkında icra takibi başlattıklarını, borçlulara çıkarılan ödeme emirlerinin bila tebliğ iade edildiğini ve borçlunun mallarını kaçırmasından endişe ettiklerini bildirerek ihtiyati haciz kararı verilmesi talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, alacaklının, borçluların mallarını kaçırma hazırlığı içinde olduğuna ilişkin herhangi bir delil bildirmediği ve mal kaçırma hususunun kanıtlanamadığı, borçluların tebligata yarar yeni adreslerinin araştırılması için yazışma veya işlem yapılmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş, red kararına karşı alacaklı vekili tarafından yapılan itiraz da aynı gerekçelerle reddedilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda değinilen gerekçe ile talebin reddine karar verilmişse de, İİK’nun 257/1 maddesine göre, ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için, rehinle temin edilmemiş alacağın, muaccel olması ve alacağın varlığı konusunda mahkemede kanaat oluşması yeterlidir. Somut olayda, çek hamili tarafından, çek borçluları hakkında ihtiyati haciz, talep edilmiş olup, çekin keşide tarihi itibari ile karşılığının bulunmadığı da göz önüne alınarak, talebin kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile red hükmü kurulması hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.