Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/3822 K.2012/6354

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/03/2010 gün ve 2008/44-2010/86 sayılı kararı bozan Daire’nin 19.12.2011 gün ve 2010/7112-2011/17226sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Kültür ve Turizm Bakanlığı'na gönderdiği dosyanın davalı tarafından taşınmak üzere 13.08.2007 tarihinde davalıya tevdi edildiğini ancak gönderinin alıcısına teslim edilmeyerek zarfın üzerindeki alıcı isim ve adresi yazılı bölüm yırtılmış bir şekilde iade olarak geldiğinin müvekkiline 28.08.2007 tarihinde telefonla bildirildiğini, bu şekilde davalı kusuruyla Kültür ve Turizm Bakanlığı'ndan destek almak için gönderilmiş olan tiyatro projesinin zamanında komisyon eline ulaşmadığı için değerlendirme dışı kaldığını ve alması muhtemel olan maddi destekten mahrum kaldığını ileri sürerek, şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşıma içeriğinin müvekkiline bildirilmediğini ve zarar talebinin varsayıma dayalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer karar düzeltme itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Ancak dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davalı taşıyıcı teslim aldığı gönderiyi taşıma sözleşmesine uygun bir şekilde gönderilene teslim etmekle yükümlüdür. Davalı tarafından taşıma kabul edildiğine göre bunun aksini, yani adresin yetersiz olduğunu ispat yükümlülüğü davalı taşıyana düşer. Bu konuda dosyaya sunulan faturada ve diğer belgelerde alıcının Kültür Bakanlığı olduğu belirtildiğine göre, davalı anılan hususu, yani adres yetersiz olduğundan Kültür Bakanlığı’nı bulamadığını ispat edemediği kabul edilmelidir.

Davacı ise yargılama boyunca maddi tazminat talebini Kültür Bakanlığı’ndan almaktan yoksun kaldığı muhtemel destek bedeline dayandırmıştır. Bu bakımdan davalının kusurlu olduğu açık ise de somut uyuşmazlıkta mahkemece de belirtildiği üzere, davacının projesinin Kültür Bakanlığı’nca kabul edilip edilmeyeceği belli olmadığından, davacı da bu yönden bir zararının bulunduğunu ispat edememiştir.

Ancak davacı maddi tazminat talep edememekle birlikte, davacının fikri emek ürünü olan senaryosunun, Kültür Bakanlığı’nca düzenlenen destek programı çerçevesinde değerlendirilmesi beklentisindeyken, davalının kusurlu taşıma yapması sonucunda, senaryosunun hiçbir şekilde değerlendirmeye alınmamış olması nedeniyle, davacının manevi zarara uğradığının kabulü gerekir.

Bu durum karşısında, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 19.12.2011 gün ve 2010/7112 Esas, 2012/17226 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak, mahkeme kararının onanması gerekmiştir.