Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/3864 K.2012/11784

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/12/2011 tarih ve 2008/670-2011/1022 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/07/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. A.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin antrepo işi ile uğraştığını, müvekkilinin işyerine Avusturya’da yerleşik B2B Agency Trading GMBH firmasından ithal edilen Talha Ltd.

Şti. adına beyanları yapılarak tescil edilen 07/05/2003 tarihli fatura konusu 562 kap 469,270 Kg içecek cinsi emtiaların 25/09/2003 tarihinde muhafazası için davalı firma aracılığı ile antrepoya getirildiğini ve o günden sonra gerekli ithalat işlemleri tamamlanarak müvekkili şirketin antreposundan çekilmediğini, müvekkili şirketin,

antrepodan alınmayan emtiaların son kullanma tarihlerinin sona ermesi ve bulundukları yerde bozulmaları nedeniyle oluşan durumu noter kanalıyla tespit ettirdiğini ve Gümrük Kanununun 177/i/k bentleri ve Gümrük Yönetmeliğinin 609/11 maddelerine istinaden davaya konu emtiaların tasfiyeye tabi tutulması hususunda gerekli başvuruyu yaptığını, 21/06/2006 tarihinde gümrük müdürlüğünün gerekli tasfiyeyi yapıp imha ettiğini, emtiaların antrepoda kaldığı süre için bir kısım ödeme yaptıklarını ancak 192.742 TL antrepo ücreti ve 21.502,11 TL ve imha masrafı olmak üzere 214.244 TL borcu ödemediklerini,

oysa davalı tarafın borcunu bu kadar olduğu hususunda taraflar arasında mutabakat bulunduğunu ileri sürerek fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000 TL’nın 25/09/2003 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesinde sözü edilen antrepoda bekleyip daha sonra imha edildiği açıklanan emtialar ile müvekkilinin hiçbir alakasının olmadığını, müvekkili şirketin bir garantörlükte vermediğini, müvekkili şirkete mal göndericisi tarafından gönderilen bir miktar paranın müvekkili tarafından davacıya ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının bir kısım ödemeler yaptığı taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı, davacının 04/12/2007 tarihli mutabakat yazısını sunduğu ve bunun davalıya tebliğine ilişkin iadeli taahhütlü mektup kartını da ibraz ettiği, bilirkişi raporuna göre de davalı defterlerinde 30/11/2007 tarihi itibariyle mutabakat yazısında olduğu gibi 214.244,11 TL’lik borç kayıtlı olduğunun tesbit edildiği, ancak mahkemece ıslah dilekçesi görülmediğinden dava dilekçesindeki miktara karar verildiği, yine kısa karar daha sonra değiştirilemeyeceğinden

gerekçeli kararın hüküm fıkrası da zorunlu olarak kısa karara uygun olarak yazıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 50.000 TL’nın 05/07/2008 tarihinden itibaren avansı faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisndeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, antrepo sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.Davaya konu mallar davacıya ait antrepoya 25.09.2003 tarihinde konulmuş ve 21.11.2006 tarihinde Gümrük İdaresi tarafından imha edilmiştir.

Davalı vekili mahkemece alınan bilirkişi raporuna itirazında enerji içeceği olan emtianın son kullanma tarihinin Mayıs 2005 olduğunu davacının tasfiyeyi geç başlattığını savunarak davacının müterafik kusurlu olduğunu savunduğu halde, mahkemece bu savunma değerlendirilmemiştir.

Bu itibarla, mahkemece Gümrük Kanunu ve ilgili mevzuat açısından davacı antrepo sahibinin tasfiye işlemini başlatma ödevinin bulunup bulunmadığının hususları aydınlatılmalı, gümrük mevzuatı ve uygulamasına hakim olan bilirkişilerden alınacak rapor ile duraksamaya yer vermeyecek şekilde tesbit edilmeli, BK'nun 98/2. maddesi delaletiyle aynı Yasa'nın 44.maddesi gereğince davacının zararın artmasına sebebiyet verip vermediği değerlendirilmeli ve oluşacak kanaate göre karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Davalı vekilinin vekalet ücreti yönünden yaptığı temyiz itirazlarının bozma sebep ve şekline göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir. 4- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili 30.11.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 214.244 TL'nın faizi ile davalıdan tahsilini talep ettiği halde mahkemece ıslah talebi hakkında olumlu ya da olumsuz karar verilmemesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.