KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/4187 E., 2012/5993 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Gönen (Balıkesir) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/07/2010 gün ve 2003/273-2010/435 sayılı kararı bozan Daire’nin 29/11/2011 gün ve 2011/5136-2011/16061 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanaklarıve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında davalıya ait fabrikanın temizlik hizmetlerinin yerine getirilmesiyle ilgili önceden sözleşme yapıldığını, 11.05.1999-31.12.1999 tarihlerini kapsar şekilde davalı tarafından satışa sunulan, ancak raf ömrü dolan yaklaşık 2.000 ton ürünün imhası işinin yapılması hususunda ayrıca sözleşme akdedildiğini, müvekkilinin depolar kiralayarak, nakliyeler yaparak ve işçi çalıştırarak bu edimin yerine getirdiğini, şifahen kararlaştırılan ödemelerin yapılmadığını, 31.12.1999 tarihi itibariyle yaklaşık 403.450.560.000.-TL alacağının bulunduğunu, ihtara rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, şimdilik 500.000.000.-TL’nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine mahkemece bu defa ek kararla davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş davalı vekilinin bu kararıda temyizi üzerine ek karar kaldırılarak Dairemizin 2011/5136 E, 2011/16061 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle karar bozulmuştur.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/4187, K. 2012/5993, 13 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama