Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/4257 K.2012/7381

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/07/2009 gün ve 2007/116-2009/96 sayılı kararı onayan Daire’nin 13/11/2011 gün ve 2009/12544-2011/12995 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, kuruluşundan bu yana çelik tencere, kazan ve tepsi gibi mutfak malzemesi üretimi alanında “Kayalar” kök unsurlu ticaret unvanı altında çalışmış olduğunu, böyle tanındığını, kalite sembolü haline geldiğini, şirketin ortağı olan diğer davacının da TPE’de 26.03.1984 tarihinde, 80416 numaralı “Kayalar+şekil” ibareli markanın sahibi olduğunu, şirket unvanının da 17.07.1991’den beri İstanbul Ticaret Sicili’nde kayıtlı olduğunu, davalılardan Kayalar Otel Ekipmanları A.Ş. arasında, müvekkillerince üretilen ürünlerin belli illerde satışı konusunda 15.06.2000 tarihli bir bayilik sözleşmesi imzalandığını,

ancak davalının, müvekkili şirketçe üretilmemiş olan ürünleri sattığına ilişkin belli firmalardan bilgi ve ihbar aldıklarını, davalı şirketin eylemlerinin, sözleşmeye aykırılık, ticaret unvanı ve marka hakkına tecavüz oluşturduğunu, İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce 2005/35-13 numaralı dosyada tespit yaptıklarını, davalıların, müvekkili şirketin ticaret unvanında yer alan kök unsur olan “Kayalar” ibaresinden haksız ve kötüniyetle yararlandıklarını, tüketicilerin yanıltıldığını, diğer müvekkiline ait markanın da izinsiz kullanıldığını, markanın, müvekkillerine ait olmayan ürünlerde birebir kullanılmasının, haksız rekabete yol açtığını,

davalıların cevabi ihtarlarından, “KAYALAR” markasının, 08.10.1996’da 99/016526 kodla davalı ... tarafından haksız biçimde tescillendiğini öğrendiklerini, müvekkilinin markalarının, başlangıçta 8, 11 ve 21 sınıf emtia için tescil edildiyse de zamanla 7 ve 35 sınıf mallar alanında da 1980’den beri kullanılarak ayırt edicilik kazandığını ileri sürerek davalıların, unvan ve markaya tecavüzlerinin ve haksız rekabetlerinin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, davalı şirketin, davacı ile imzaladığı 15.06.2000 tarihli bayilik sözleşmesinin 3. maddesine aykırılık yaparak, haksız rekabet ettiğinin tespiti ile önlenmesine,

hükmün ilanına, fazlaya ilişkin hakları saklı olmak kaydı ile 5.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/12544 E,2011/12995 K sayılı ilamıyla onanmıştır. Taraf vekilleri bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.