Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/4542 K.2013/18060

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/12/2011 tarih ve 2011/126-2011/453 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket adına tescilli 134511, 95/01138, 03/12788, 06/14242 ve 2007/71342 sayılı ve tamamı "Casa" ibareli markaların tescil olundukları mal ve hizmetler yönünden tanımlayıcı olduğunu, zira "casa" ibaresinin İspanyolca ve Portekizce'de "ev" anlamına geldiğini ileri sürerek, KHK'nın 42/1 (a), 7/1 (C) m. uyarınca hükümsüzlüklerine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacı şirketin müvekkili aleyhine markanın hükümsüzlüğü davası açma hakkının bulunmadığını, tanımlayıcı ibare içerdikleri gerekçesiyle hükümsüzlükleri istenen markalara konu "CASA" ibaresinin müvekkilinin ticaret unvanının çekirdek unsuru olduğunu, etkin kullanım sonucu markanın son derecede ayırt edici hale geldiğini, müvekkilinin markayı mobilya eşyaları yönünden katalog, reklâm, sponsorluk vs. yöntemlerle tanıtarak tanınmış marka haline getirdiğini, "Casa" markasının aynı zamanda TPE'nin tanınmış markalar siciline de kayıtlı olduğunu, ibarenin yurt dışında da birçok ülkede tescilli olduğunu, davalının kötü niyetle bu davayı açtığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, tanımlayıcı oldukları gerekçesiyle hükümsüzlükleri istenilen markaların özgün şekil unsuru içermesi nedeniyle tanımlayıcı olduklarının ileri sürülemeyeceği, casa, casa home, unsurlu markalara konu ibarelerin ise ortalama tüketicisince "kasa" ve "kasa hom" olarak okuyacakları tescil kapsamındaki malların "ev" emtiasına ilişkin olmaması nedeniyle, Türkçe'deki "ev" ibaresinin dahi "evde kullanılan eşyalar" yönünden tanımlayıcı olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.