Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/4562 K.2013/4261

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/12/2011 tarih ve 2010/27-2011/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu şirket ile davalı ...

Belediyesi arasında imzalanan sözleşme uyarınca 20.000 M2 inşaat alanlı kapalı otopark ve pazaryerinin mimari projesinin müvekkilince hazırlandığını, sözleşme konusu işlerin süresinde bitirilerek davalıya teslim edildiğini, projenin yapımı sırasında davalı belediyenin projeye yeni fonksiyonlar ekleyerek inşaat alanını 20.000 m2'den 30.850 M2'ye çıkardığını ve ayrıca inşaatın sınıfının 3B'den 4A'ya çıkarılmasını istediğini, müvekkilinin bu hususlara bağlı olarak gerekli fiyat artışının imza altına alınmasını ve ödemesinin yapılmasını talep ettiğini,

ancak davalı belediyenin daha sonra inşaatın teknik uygulama sorumluluğunu başka bir kişiye verdiğini, bunun sonucunda projeye aykırı imalat ve değişiklikler yapıldığını, izinsiz ve haksız değişiklikten dolayı müvekkilinin manevi haklarının ihlal edildiğini, müvekkilinin eserinin bütünlük ve özgünlüğünün bozulduğunu ileri sürerek, projeye aykırı olarak imal edilen değişiklikler ile özelliği bozulan eserin projeye uygun hale getirilmesini, müvekkilinin isminin eserin uygun bir yerine yazılmasını ve 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, proje üzerinde daha sonra yapılan değişikliklerin teknik ve yönetsel ihtiyaçlardan kaynaklanan, estetik görünümü değiştirmeyen, eserin bütünlüğünü bozmayan ve kullanım amacı bakımından zorunlu olan değişiklikler olduğunu, bu işlemler için eser sahibinin iznine gerek olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait projenin "Kapalı otopark, pazaryeri ve iş merkezi" projesi olduğu, özgün ve sahibinin hususiyetini taşıyan bir eser olarak değerlendirilmesi gerektiği, ortaya çıkan eserin diğer yapılardan farklı, gözle görülen ve akılda kalan estetik unsurları taşıyan bir eser olduğu, bedii vasfı bulunduğu,

bu nedenle...’nun 4. maddesi kapsamında mimari eser olarak korunması gerektiği, davacı tarafından iddia edilen değişikliklerin bütünlüğü bozmayan, eserin bedii vasfına zarar vermeyen değişiklikler oldukları, özellikle doğalgaz borularının dışarıdan geçmesinin yasal zorunluluk bulunduğu, diğer değişikliklerin ise eserin bütünlüğünü bozan, eser sahibinin şeref ve itibarına zarar veren, manevi hak ihlali doğuracak değişiklikler olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.