Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/4693 K.2012/6237

Taraflar arasında görülen davada Sivas 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/02/2010 tarih ve 2008/699-2010/163 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalı bankanın Sivas Şubesi'nde hesabının bulunduğunu, bu hesaptan müvekkillinin bilgisi ve rızası dışında 3. kişilerce internet bankacılığı yoluyla para çekildiğini, yapılan görüşmelere rağmen davalı bankanın söz konusu işlem nedeniyle parayı müvekkiline iade etmediğini, internet sisteminin güvenliğini sağlamayan davalı bankanın meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 6.000 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında düzenlenen sözleşme uyarınca Ankara Mahkemeleri'nin yetkili olduğunu, müvekkili bankanın internet sitesinin güvenliğinin sağlanması konusunda üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, davacının da güvenlik önlemlerini almak zorunda bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde güvenlik önlemlerini davacıya sunmayan davalı bankanın özen yükümlülüğünü yerine getirmediği ve bu nedenle kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 6.000 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.