Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/4844 K.2012/6644

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/02/2011 gün ve 2007/79-2011/37 sayılı kararı onayan Daire’nin 19/01/2012 gün ve 2011/6131- 2012/396sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalı arasında kredi kartı üyelik sözleşmesine istinaden davalıya 4.000.000.000,00-TL limitli kredi kartının teslim edildiğini, 21,22,23,24 ve 25 Nisan 2004 tarihleri arasında anlaşmalı bankaların ATM’lerinden nakit çekilmek istenildiğinde gelen otorizasyon talebine müvekkil bankanın EBİS Grup Yönetmeliğince verilen cevap mesaj kodunun BKM tarafından yanlış algılanması nedeniyle doğan hatadan kart hamillerinin limit sınırlaması olmadan nakit çekebilmesi sonucunu doğurduğunu, davalının da bu hatadan yararlanarak 47.440.000.000,00-TL nakit para çektiğini, davalının yaptığı işlemlerden kaynaklanan toplam 49.517.889.152,00-TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, meydana gelen olayda davalı bankanın ağır kusuru olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kredi kartının günlük limitinin 800,00-TL olduğu, günlük limit üzerinde ATM’den usulsüz nakit çekilmesinden dolayı davacı bankanın kusurlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile kredi kartı borcundan doğan 1.046,97-TL ve usulsüz işlemle çekilen 800,00-TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin istemlerin reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.