KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/4908 E., 2012/7220 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/12/2002 tarih ve 2002/129-2002/716 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin TAÇSAV ile davalı arasında yapılan genel kredi sözleşmesinde müteselsil kefil olduğunu, bu nedenle 5.899,00 TL'yi davalıya ödediğini, Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülen itirazın iptali davasında müvekkilinin sorumlu olduğu miktarın 2.600,00 TL olduğunun tespit edildiğini, bu kararın kesinleştiğini, dolayısıyla müvekkilinin fazladan ödeme yaptığını ileri sürerek 3.299,00 TL'nin tahsil tarihi olan 22.09.1998 tarihinden itibaren sözleşmedeki %160 faiz oranıyla tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, 3.450,00 TL tutarındaki meblağın davacı tarafından değil 3. kişi tarafından ödendiğini, bu ödemenin vakıf adına yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen ve kesinleşen karara göre davacıdan fazladan tahsilat yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 3.299,00 TL'nin reeskont (avans) faiziyle tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, hükmdilen temerrüt faizinin avans faizi oranında olduğunun kabul edilmesine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/4908, K. 2012/7220, 7 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama