Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/5055 K.2012/7352

Taraflar arasında görülen davada Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/12/2009 tarih ve 2007/356-2009/422 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılar ..., Cenan Ltd. Şti. ve davalı Güneş Sigorta A.Ş. vekili ve davalı ... A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların malik, işleten, sürücü, acente ve sigortacısı olduğu otobüste yolcu iken geçirdiği kaza sonucu yaralandığını, derin acılar çektiğini, yaşadığı ve halen devam eden sağlık sorunları, geçirdiği ciddi ameliyatlar, iş gücünden uzun süre geri kalması ve yaşadığı maddi kayıplar ile tüm bunların müvekkilinde yarattığı psikolojik sorunlar dikkate alındığında maddi ve manevi kayıplarının giderilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla 5000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın 15.06.2006 olay tarihinden itibaren faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Taştan ve Cenan Ltd. Şti. vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Güneş Sigorta A.Ş. vekili, müvekkilinin 06 BLG 02-03 plakalı dorse ve çekicinin trafik sigortacısı olduğunu, poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalılar Metro Sey. Ltd. Şti. ve AIG Sigorta A.Ş. hakkındaki davanın reddine, kaza nedeniyle iş gücü kaybı 672,15 TL, tedavi masrafları için 1.116,20 TL , ve diş tedavisi için 965,35 TL olmak üzere toplam 2.753,70 TL’nın davalılar Metro Tur. A.Ş., Cenan Ltd. Şti., ..., ..., ..., Güneş Sigorta A.Ş. ve Yapı ve Kredi Sigorta A.Ş.'den faizi ile tahsiline, takdiren 7.500 TL manevi tazminatın davalılar Metro Tur. A.Ş., Cenan Ltd. Şti., ..., ..., ...’den faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalılar ... ve Cenan Ltd. Şti. vekili , davalı Güneş Sigorta A.Ş. vekili ve davalı ... A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ve Cenan Metro Petrol Ürünleri Ltd. Şti. vekilinin ve Metro Tur. A.Ş. vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, yolcu taşıma sözleşmesine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı Ankara Metro Turizm Ltd. Şti. vekili 20.03.2008 havale tarihli dilekçesinde müvekkilinin Cenan Metro Petrol Ürünleri Ltd. Şti.'ne ait otobüs için bilet sattığını beyan etmiştir.

Davalı şirket, yolcuya bilet satmak suretiyle taşıyıcı olarak TTK’nun 806 vd. maddeleri uyarınca sorumlu olduğu gibi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun değişik 85/1 nci madde ve fıkrası uyarınca da bilet satıcısı firmanın işletenle birlikte doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerekmektedir.

Bu itibarla mahkemece dava konusu olay nedeniyle davalı Ankara Metro Turizm Ltd.Şti’nin de davacıya karşı sorumlu olacağı düşünülmeden, yazılı gerekçeyle adı geçen davalı hakkındaki davanın reddedilmesi doğru görülmemiştir.

3- Davalı Güneş Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davalı ... davacının içinde bulunduğu aracın trafik sigortacısı olup, davalı ...Ş. ise aynı aracın karayolu Zorunlu Taşımacılık Mali Mesuliyet Sigortacısıdır.

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 17.maddesi ve Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A.1.maddesi gereğince, bu sigorta türü ile sigortacı, poliçede belirtilen motorlu taşıtta seyahat eden yolcuların, duraklamalar da dahil olmak üzere, kalkış noktasından varış noktasına kadar geçecek süre içinde meydana gelebilecek bir kaza sonucu bedeni zarara uğraması halinde, sigortalının 10.07.2003 tarih ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Yasasından doğan sorumluluğunu poliçede yazılı limitlere kadar sigorta örtüsüne almaktadır.

18. maddesi uyarınca da taşımacılar, yolcuya gelebilecek bedeni zararlar için bu Yasa'nın 17. maddesinde düzenlenen sorumluluklarını sigorta ettirmek zorundadırlar. Anılan Yasanın 19/son ve Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.8. maddeleri hükümlerine göre meydana gelen zarar öncelikle taşımacının sorumluluk sigortasından karşılanır.

Ancak, bu sigortanın hiç yapılmamış olması, yapılmış fakat geçersiz hale gelmiş olması, süresinin bitmiş olması veya meydana gelen zararın bu sigorta teminatlarının üzerinde bulunması halinde teminatların üzerinde kalan kısım için; sırasıyla zorunlu mali sorumluluk sigortasına ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortasına başvurulur.

Bahse konu düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, yasa koyucu yolcuların uğradığı bedeni zararlar bakımından taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortacısı, trafik sigortacısı ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı

bakımından müştereken ve müteselsilen bir sorumluluk öngörmemiş, sıralı bir sorumluluk düzenlemiştir. Başka bir anlatımla, yolcunun uğradığı bedeni zararlar, taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortası kapsamında ise, bu aracın trafik veya ihtiyari mali mesuliyet sigortacısının sorumluluğu doğmayacaktır.

Ancak, limit aşımında sırasıyla zorunlu ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacılarının sorumluluğu söz konusu olacaktır. Bu nedenle davalı Güneş Sigorta A.Ş.’nin, zararın öncelikle karayolu zorunlu taşımacılık mali sorumluluk sigortasından alınması gerektiği savunması üzerinde durularak, maddi zararın anılan poliçe teminatı içinde kalması halinde davalı Güneş Sigorta A.Ş’nin sorumluğunun bulunmadığı, poliçe limitini aşan kısım yönünden mümeyyiz davalının sorumlu olduğu gözden kaçırılarak tüm zarardan müteselsilen sorumlu tutulması doğru görülmemiş, kararın mümeyyiz davalı yararına bozulması gerekmiştir.