KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/5091 E., 2013/4197 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2013
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen ....12.2011 tarih ve 2007/178-2011/641 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan ... ile davalı ... şirketi arasında hayat sigortası poliçesi düzenlendiğini, murisin 07.04.2006 tarihinde hayatını kaybettiğini, davalı şirkete yaptıkları başvurunun sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, 30.000 TL’nin başvuru tarihi olan 01.06.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davaya konu poliçenin primlerinin ödenmemesi nedeniyle 2003 yılında tenzile tabi tutularak ölüm ve maluliyet teminatlarının kaldırıldığını, 2004 yılında davacıların murisinin yeniden başvuruda bulunduğunu ve sağlık beyanında herhangi bir rahatsızlığının bulunmadığını beyan ettiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 2004 yılında davacıların murisinden alındığı bildirilen sağlık beyanı altındaki imzasının sigortalıya ait olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 14.782,85 TL’nin 14.06.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/5091, K. 2013/4197, 6 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama