Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/5099 K.2012/7315

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.03.2010 gün ve 2009/455-2010/125 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.02.2012 gün ve 2010/8827-2012/1132 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya devredilmiş olan İnterbank’da iki ayrı hesabında 7.535 USD ve 25.075 DM parasının bulunduğunu, ancak 13.02.2001 tarihinde bankaya gittiğinde hesaplarının kapatılmış olduğunu öğrendiğini, müvekkilin hesaplarındaki paranın Türk Lirası hesabına çevrilmesini öneren banka çalışanınca bir kısım kağıtların imzalatıldığını, bu kişi hakkında şikayette bulunduğunu ve bu olay nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 26.286.152.084.-TL maddi ve 5.000.000.000.-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın banka çalışanına açılması gerektiğini, davacının dekontlara imza attığının ikrar ettiğini ve hesap hareketlerinden haberdar olduğunu, bu nedenle ödeme yapılmamasının kararlaştırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, bozma ilamı doğrultusunda, davanın maddi tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.05.2009 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.