Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/5151 K.2012/7316

Taraflar arasında görülen davada Acıpayam Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.04.2010 gün ve 2008/623-2010/157 sayılı kararı bozan Daire’nin 23.01.2012 gün ve 2010/8521-2012/647 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Bağkur tarım sigortalısı olan müvekkilinin prim borçlarının yeniden yapılandırılmasından faydalanmak istediğini, son gün olan 29.09.2008 tarihinde bütün işlemleri tamamlandığı halde banka müdürünün "bunu kredilendirecek memur yok" gerekçesiyle işini görmemeleri nedeniyle yasadan faydalanamadığını, emekli olamadığını ileri sürerek, maddi zarar olarak kaçırdığı prim indirimi 10.924,62 TL, devam edecek prim ödemeleri nedeniyle şimdilik 2.000 TL, yoksun kaldığı emeklilik geliri için şimdilik 4.000 TL, sağlık sigortasından yararlanamayıp özel sağlık hizmeti almak zorunda kalacağından 500 TL ve 10.000 TL manevi tazminatın 29.09.2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının SGK'dan aldığı Ek-4 yazısını, yarım gün mesai yapılan 29.09.2008 tarihinde şubeye ulaştıramadığını, bu nedenle kredi kullandırılamadığını, o tarihte şube müdürünün de izinli olduğunu, maddi ve manevi tazminat istemlerinin yasal dayanaktan yoksun ve fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, SGK Denizli İl Müdürlüğünün davacının Ek-4 belgesini getirdiği 03.10.2008 tarihinde ( son gün bayram tarihine rastlandığından takip eden iş günü) bankanın yapmak istediği borç ödeme mahsup işlemine onay vermeyerek hatalı uygulama yaptığı, davacının emekli olamamasında bankanın kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın husumet yokluğundan reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 23.01.2012 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.