KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/5378 E., 2012/8077 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2008 gün ve 2006/754-2008/754 sayılı kararı onayan Daire’nin 21.12.2011 gün ve 2011/13531 - 2011/17391 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesiyle, davalı aracı kurum nezdindeki müvekkiline ait menkul kıymetlerin sahte virman talimatıyla hileli bir şekilde 4903 nolu hesaba virmanlandığını ileri sürerek, şimdilik müvekkiline ait olan menkul kıymetlerin/hisse senetlerinin misliyle ve tüm semereleri ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, asli müdahilin davasının reddini savunmuştur.
Davalı vekili, davanın zamanaşımı ve esas yönünden reddini savunmuştur.
Asli müdahil vekili, asıl davanın reddi ile müvekkilinin davalı ...'a borcunun bulunmadığının tespitini istemiştir.
Mahkemece davalı şirkete verilmiş 06.03.2003 tarihli virman talimatındaki imzanın davacının vekili olan...'e ait olduğu, virman talimatının sahte olmadığı, talimattaki imzanın davacının yetkili vekiline ait bulunduğundan dava konusu edilen senetlerin davacının rızası ile virmanlandığının kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.12.2011 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/5378, K. 2012/8077, 17 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama