Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/5652 K.2013/18916

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.12.2011 tarih ve 2010/162-2011/288 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Amerika Birleşik Devletleri tabiiyetinde olduğunu, 1869 yılında ürettiği “şekerlemeler” ile faaliyetine başladığını, “jelly belly” markalı yumuşak şekerleri ilk olarak 1976 yılında ABD’nin Kaliforniya Eyaleti'nde satışa sunduğunu, “jelly belly” ve “the original gourmet bean” markalı ürünlerini tüm dünyada pazarladığını, bu markanın yaratanı ve gerçek sahibinin müvekkili davacı olduğunu, yoğun reklam ve promosyon çalışmaları neticesinde birçok ülkede tescilli olduğunu, tüm bu tescillerin davaya konu “gourmet beans” markasının başvuru tarihi olan 02.05.2008 tarihinden önce yapıldığını,

davalının 25.08.2008 tarih ve 2008/50328 sayılı “gourmet beans” marka başvurusuna yapılan itirazın TPE YİDK kararı ile reddedildiğini markalar arasındaki benzerliğin tesadüfi olamayacağını ve davalı yanın kötü niyetini gösterdiğini ileri sürerek YİDK kararının iptaline, davaya konu 2008/50328 sayılı “gourmet beans” marka tescil başvurusunun tescil edilmesi durumunda hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin 1998 yılında kurulduğunu, milyonlarca tüketiciye ulaştığını, dünya çapında tanınmışlık elde edildiğini ve müvekkilin “the jelly bean factory” markası ile zirveye yükseldiğini, davacı tarafın “The Original Gourmet Jelly Bean” markasını Türkiye’de kullanım şartını yerine getirmediğini, müvekkilinin marka başvurusunu yaptığı tarihten önce davacı markasının Türkiye’de “ticari hayatta” kullanıldığına dair herhangi bir delil bulunmadığını, “jelly belly” markasının da Türkiye’de bilinmediğini, markaların aynı ya da benzer olmadığını, bu nedenle de müvekkilinin kötü niyetli olduğunu iddia etmenin yersiz bir tutum olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacının 556 sayılı KHK’nın 8/3 maddesi uyarınca öncelikli bir hakkının tespit edilemediği, dava konusu markanın tescil başvuru tarihi itibariyle davacı markasının 556 sayılı KHK’nın 7/1-i maddesi anlamında Türkiye’de tanınmış marka olmadığı, davacının davaya dayanak gösterdiği markalarının ABD’deki tanınmışlığını ve davalı yanın davacı markalarından haberdar olduğunu kanıtlayan deliller karşısında hangi saikle tercih edildiğine dair makul bir açıklama getirilemeyen şekilde davacının “THE ORIGINAL GOURMET JELLY BEAN” markası ile benzer “GOURMET BEANS” markası için yapılan tescil başvurusunun kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.