Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/5835 K.2012/7054

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/10/2011 tarih ve 2011/198-2011/20 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin perakende gıda satışıyla iştigal etmekte olup pek çok bayisi olduğunu, bunun yanında ücreti karşılığında franchise hakkı vermek suretiyle de ticari faaliyet sürdürdüğünü, davalı şirket ile 10/12/2009 tarihinde lisans işletme sözleşmesi yapıldığını, ancak davalı şirketin sözleşme hükümlerine uymaması nedeniyle birçok kez uyarılmasına rağmen müvekkili firmanın isim hakkını ve ticari itibarını zarara uğratacak hal ve tutumlarını sürdürdüğünü ve sonuçta sözleşmeyi tek taraflı feshettiğini, sözleşmede tek taraflı fesih halinde lisans alanın 50.000 Euro ceza bedeli ödemeyi taahhüt ettiğini bildirerek haksız fesihten doğan 50.000 Euro cezai bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ...adı altında faaliyet gösteren firmanın amacının franchise alan işletmelere fahiş fiyatla malzeme satmak ve piyasa şartlarında oluşmayan fiyatlar nedeniyle firma işe devam edemez hale geldiğinde ise koydukları yüksek cezai şarttan haksız kazanç sağlamak olduğunu, sözleşmeden beklenen faydayı sağlayamayan müvekkilinin borçlarını ödemekte acze düştüğünü, tasfiyesini istediğini ve tasfiyenin zararla sonuçlandığı için sözleşmenin 20/b. maddesine göre lisansın sona erdiğini, bu durumda davacının cezai şartı talep edemeyeceğini ileri sürerek haksız davanın reddine, geçersiz sözleşmeye istinaden verilen 10.000 Euro katılım bedeli ile 5.000 Euro bedelli teminat senedinin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın taraflar arasında yapılan lisans (franchise) sözleşmesinden kaynaklandığı, bu nedenle görevli mahkemenin İstanbul Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.