Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/5888 K.2012/8851

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/10/2009 gün ve 2007/183-2009/241 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.01.2012 gün ve 2010/2188 - 2012/665 sayılı kararı aleyhinde asıl davanın davacısı (birleşen davada davalı) vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin ‘NUTYMAX+şekil’ ibareli markasının 30. sınıf emtialarda kullanılmak üzere adına tescili için davalı kuruma başvurduğunu, bu karara karşı diğer davalının ‘NUTELLA’ ve şekil markalarıyla iltibasa neden olacağı gerekçesiyle itiraz ettiğini, itirazın kısmen kabulüne karar verildiğini, oysa benzerliğin olmadığını, müvekkilinin markasının esaslı unsuru ibarenin önceden adına tescilli marka olduğunu, davalı şirket markasıyla benzerliğinin bulunmadığını, esasen şekil bakımından da benzerlik olmadığını, fındık, ahşap süt kabı ve çikolata figürünün kimsenin tekelinde olamayacağını, kaldı ki,

piyasaya sunulan emtiayı belirttiğini, kararın yerinde olmadığını ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline ve işlemlerin devamına karar verilmesini istemiş, birleşen davada da davacı vekili, aynı maddi olayları belirterek davalı şirketin diğer davalı kuruma yaptığı başvuruya tescilli tanınmış markalarıyla iltibasa neden olacağından bahisle itiraz ettiklerini, itirazlarının kısmen kabulüne karar verildiğini, oysa tamamen kabulünün gerektiğini belirterek, anılan TPE YİDK kararının itiraz edilen ürünler bakımından kısmen iptaline, markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPE vekili, asıl ve birleşen davada tesis edilen kararın yerinde olduğunu savunmuştur.

Davalılar vekilleri, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece asıl davanın reddine birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/2188 E, 2012/665 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Asıl davanın davacısı (birleşen davada davalı) vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davanın davacısı (birleşen davada davalı) vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.