Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/5974 K.2012/9455

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/03/2010 gün ve 2009/5-2010/105 sayılı kararı onayan Daire’nin 26/01/2012 gün ve 2010/8478-2012/847 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “SARP AİR+şekil” ibaresinin 12., 37., 39. ve 43. mal ve hizmet sınıflarında tescili için TPE'ye başvurduğunu, TPE'nin daha önce tescilli bulunan “SARP S+şekil” markasını tescil engeli sayarak 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi uyarınca başvuruyu kısmen reddettiğini, Markalar Dairesi kararına karşı YİDK'na yaptıkları itirazın da reddedildiğini, iki markanın ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını ve müvekkilinin markasının tanınmış olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK'nun kısmen ret kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu başvuru ile kısmen redde mesnet markaların 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, SARP ibaresini kara ve hava taşımacılığı alanında kullandıklarını, bu markanın adlarına tescilli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, başvuru kapsamında bulunan ve reddedilen 37. sınıf mal ve hizmetler ile 39. ve 43. sınıflardaki bir kısım mal ve hizmetler için 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesindeki hususun redde mesnet markanın sahibi yararına gerçekleştiği, “SARP AİR+şekil”markasının belirtilen mal ve hizmetler için tescilinin anılan KHK hükmüne aykırılık oluşturacağı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 26.01.2012 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.