KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/6058 E., 2012/8773 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Osmaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/07/2010 gün ve 2009/141-2010/421 sayılı kararı onayan Daire’nin 16/02/2012 gün ve 2012/400-2012/2061 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müşterisi olduğunu, dava dışı kişinin banka hesabından internet bankacılığı ile usulsüz para çekildiğini, bu paranın müvekkili ile aynı isimli kişinin kredi kartına havale edildiğini, bu kişiye ait kimlik bilgilerinin banka tarafından cumhuriyet savcılığına verilmesi gerekirken, müvekkiline ait bilgilerin verildiğini, bu nedenle müvekkilinin ceza yargılamasında şüpheli durumuna getirildiğini, hakkına yakalama emri çıkarıldığını, müvekkilinin bu durumdan manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 20.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalı bankanın kimlik bilgilerini yanlış bildirmesi nedeniyle davacının uğradığı zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 15.000,00 TL’nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 16.02.2012 günlü ilamıyla onanmıştır.
Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/6058, K. 2012/8773, 24 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama