Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/6170 K.2012/9034

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 49. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/02/2012 tarih ve 2012/40-2012/72 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden alacaklı vekili, müvekkili banka ile davalı şirket arasında genel kredi sözleşmesi düzenlendiğini, borçlu ...’un sözleşmeyi müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığını, borçluların genel kredi sözleşmesine aykırı hareketleri sebebiyle kendilerine gönderilen ihtarname ile hesabın kat edildiğini bildirerek borçlular hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesi talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, mevcut borç için borçlular tarafından alacaklı banka nezdindeki hesapları üzerinde banka lehine ayrı ayrı rehin hakkı tesis edildiği, İİK’nun 257. maddesine göre rehinle temin edilen alacak için ihtiyati haciz kararı verilemeyeceği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz talep eden alacaklı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.