Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/6212 K.2012/15280

Taraflar arasında görülen davada Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2011 tarih ve 2010/697-2011/718 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalı Şirket vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05/10/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Essen Eyalet Mahkemesi tarafından verilen 13.07.2009 tarihli 10 O 233/08 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve şirket vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalı ... ve İrfan yönünden davanın reddine, davalı şirket yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir.

Dairemizce tenfiz davaları nitelikleri itibariyle eda davası değil, tespit davası mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle maktu harca hükmedilmesi gerekirken, mahkemece nisbi harca hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, mahkemece, davalılardan ... ve ... yönünden taraflar arasında hukuki ilişki bulunmadığı gerekçesiyle tenfiz isteminin husumetten reddine karar verilmiş ise de, usulünce kesinleşmiş yabancı mahkeme kararlarının 5718 sayılı MÖHUK’un 54. maddesinde belirtilen şartlara aykırı olmadığı sürece tenfizine karar verilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, tenfizi istenen Essen Eyalet Mahkemesi tarafından verilen kararın davalı ...’a Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü aracılığı ile tebliğ edildiği ve süresinde yasal yollara başvurulmadan kesinleşmiş bulunduğu, davalı ...’i de Essen Eyalet Mahkemesinde vekili Av. Ertan temsil etmiş olup, karar adı geçen bu vekile usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve süresinde yasal yollara başvurulmadan kesinleştiği anlaşılmakla, 5718 sayılı MÖHUK’un 54. maddesine aykırı bir durum da sözkonusu olmadığına göre her iki davalı yönünden de yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.