Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/6231 K.2012/9456

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.11.2010 gün ve 2010/451-2010/546 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.02.2012 gün ve 2011/483-2012/1878 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 24.04.2006 tarihinde müvekkilinin bilgisi ve onayı dışında davalı bankadaki hesabından bir miktar paranın internet bankacılığı yolu ile davalı bankanın farklı bir şubesindeki dava dışı ..... hesabına aktarıldığını, talep edilmesine rağmen davalı bankaların zararı karşılamayı kabul etmediğini ileri sürerek, müvekkilinin hesabından aktarılan 11.400,25 TL'nın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin internet bankacılığı sisteminde her türlü güvenlik önleminin alındığını, davacının hesabından doğru şifre girilerek işlem yapıldığını, şifrenin korunmasının müşterinin sorumluluğunda olduğunu, zararın oluşmasında müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının şifre ve parola gibi kişisel bilgilerinin kusuru ile ele geçirildiğiin davalı yanca kanıtlanamadığı, zararın bankaca yeterli güvenlik önlemi alınmamasından kaynaklandığı, bu nedenle davalı bankanın kusurlu olup, davacı şirketin hesabından çekilen paradan sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 14.02.2012 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.