Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/6377 K.2012/9457

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/05/2010 gün ve 2009/535-2010/258 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 17.01.2012 gün ve 2010/8360 - 2012/270 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkillerinden tahsil ettiği parayı talep edilmesine rağmen iade etmediğini, bu nedenle Essen Eyalet Mahkemesi'nde davalı aleyhine dava açıldığını ve davanın müvekkilleri lehine sonuçlandığını, bu kararın usulünce kesinleştirildiğini ileri sürerek, Essen Eyalet Mahkemesi'nin 3 O 34/08 sayılı kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Türkiye ile Almanya arasında geçerli bulunan Lahey Sözleşmesi'nde tebligatların nasıl yapılacağının düzenlendiği, bu sözleşme uyarınca tebligatların Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü aracılığıyla yapılacağı, mahkeme kararının bu usule uygun tebliğ edilmediği, tebligat hükümlerinin kamu düzenine ilişkin olduğu ve re'sen dikkate alınacağı, bu durumda ortada kesinleşmiş bir mahkeme kararından bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 17.01.2012 günlü ilamında açıklanan nedenlerle vekalet ücreti yönünden davacılar yararına düzeltilerek onanmıştır.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.