Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/6499 K.2013/20153

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.11.2011 tarih ve 2009/25-2011/246 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Türkiye ve dünyanın birçok ülkesinde giyim sektöründe faaliyet gösterdiğini ve Vıgoss markalı ürünleri ile tanındığını, TPE nezdinde tescilli markalarının bulunduğunu, davalı şirketin 29., 30. ve 32. sınıfta yer alan mallar için 2006/65475 sayılı Vıgos ibareli marka başvurusuna müvekkilinin tanınmış Vıgoss markaları ile ayırtedilemeyecek surette benzer olmasından ve kötüniyetle yapılmış olmasından dolayı itiraz edildiğini, YİDK'ca itirazlarının haksız bir şekilde reddedildiğini, taraf markalarının benzer olduğunu,

davalı şirketin farklı mal ve hizmetlerde dahi olsa müvekkili markaları tanınmış olduğundan KHK'nın 8/4 uayrınca markasını tescil ettiremeyeceğini, ayrıca müvekkilinin 177486 sayılı Vıgoss markasının tanınmış marka olarak kayıt altına alınması için TPE ye müracaat ettiğini, taleplerinin reddi kararına karşı YİDK kararının iptali için dava açtıkları, bu davanın işbu dava yönünden bekletici mesele yapılması gerektiğini, ileri sürerek YİDK kararının iptaline davalı markasının tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının “VIGOSS” ibareli markasının 556 sayılı KHK m. 7/I-i veya m. 8/IV anlamında tanınmış olmadığı ve bu markanın davalı şirket tarafından başka sınıflarda (29, 30, 32) yer alan ürünler için tescil edilmesine engel olacak şartların somut davada oluşmadığı, gerekçesi ile davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her halükarda 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesindeki koşulların gerçekleşmiş bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.