Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/6706 K.2013/23291

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/02/2012 tarih ve 2011/473-2012/18 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ...Ş.'den borcu üstlenen TMSF vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17/12/2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı banka vekili Av. Borçlu ve borcu üstlenen TMSF vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi Pınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka personelinin yoğun baskısı ve off shore hesapların da güvence altında olduğunu bildirmeleri sonucu off shore hesap açtırdığını, ancak davalı bankanın yönetimine TMSF tarafından el konulmasından sonra müvekkilinin alacaklarının ödenmediğini, Egebank Off Shore Ltd.Şti aleyhine başlatılan icra takibi sonucu taraflarına 28.05.2010 tarihli borç ödemeden aciz belgesinin verildiğini, buna göre müvekkilinin alacağının hiçbir suretle off shore bankasından tahsilinin mümkün olmadığının anlaşıldığını, esasen off shore bankasının tamamen paravan bir banka olup,

bu bankanın tüzel kişiliği ardına sığınılarak davalı banka ve onun personeli tarafından mevduat toplandığını, paraların off shore bankasına havale edilmiş gibi gösterilerek davalı banka nezdinde kaldığını, davalı bankanın yaptığı bütün bu muvazaalı ve dolanlı işlemlerden dolayı sorumlu olduğunu ileri sürerek, 127.759,61 DEM'in Euro karşılığı olan 65.322,45 Euro'nun 06.12.l999 tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince işletilecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı, husumet ve esas yönlerinden reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, zamanaşımı süresinin mevduat hesabı devam ettiği süre içerisinde işletilmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle davalının zamanaşımına ilişkin itirazının reddinin gerektiği, davalı Egebank A.Ş kanalı ile tahsil edilen paraların gerçekte hiçbir zaman off shore bankasına gönderilmeyip, davalı Egebank A.Ş nezdindeki hesaplarda tutulduğu,

off shore bankasının paravan olarak kullanıldığı ve banka yöneticilerinin bankayı vasıta kılarak mudileri dolandırdıkları, bu durumda davacıya ait mevduat hesabından bankanın sorumluluğunun devam ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 65.322,45 Euro'nun 06.12.l999 tarihinden itibaren işletilecek değişen oranlardaki en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tahsil tarihindeki T.C.

Merkez Bankası döviz kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Ş.'den borcu üstlenen TMSF vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile davalının sorumluluğunun somut olaya uygulanması gereken mülga 818 sayılı BK’nın 41, 55 ve 6762 sayılı TTK’nın 336. maddelerinden kaynaklanmasına, davacı zararının off shore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, temyiz eden davalı ...Ş.'den borcu üstlenen sıfatıyla TMSF vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, yabancı para üzerinden hükmedilen miktarın en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş ise de uygulanacak “en yüksek banka mevduat faizi” nin neye göre belirleneceği, hangi oranların esas alınacağı hususları belirsiz olduğundan hüküm bu haliyle infazda duraksama yaratacak nitelikte olup,

kararın bu nedenle bozulması gerekirse de somut olayda hüküm altına alınan alacağın yabancı para cinsinden oluşu ve bu yabancı para borcuna somut olayda 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun’un “Yabancı para borcunda faiz” başlığını taşıyan 4/a maddesi uyarınca yabancı para borcunun faizinde Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının uygulanmasına karar verilmesinin gerekmesine göre, hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir.