KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/6744 E., 2012/9926 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.06.2009 gün ve 2009/78-2009/332 sayılı kararı bozan Daire’nin 18.10.2011 gün ve 2010/2566-2011/14128 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, 2007 yılında yapılan genel kurulda şirket sermayesinin artırılarak müvekkillerinin şirketteki paylarının düşürüldüğünü, bu genel kurulda alınan kararların iptali için dava açıldığını, bu dava derdest olmasına rağmen böyle bir dava yokmuş gibi işbu davaya konu 17.11.2008 tarihli genel kurulun yapıldığını ve oy nisaplarının belirlendiğini, toplantının 8. maddesi ile anasözleşmenin 7. ve 9. maddelerinin değiştirildiğini ileri sürerek, davalı şirketin 17.11.2008 tarihli genel kurul toplantısının tüm hükümlerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dava konusu genel kurul kararlarının ayrı ayrı görüşülerek oylandığı, davacıların kararların bir kısmına ret oyu kullandıkları, ancak muhalefet şerhlerinin bulunmadığı, bu durumun iptal davası açabilmenin ön koşulu olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 18.10.2011 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davacılar yararına bozulmuştur.
Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/6744, K. 2012/9926, 7 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama