Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/680 K.2012/11630

Hasımsız olarak görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/09/2011 tarih ve 2009/414-2011/339 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin işyeri küçük olduğundan şirketin ticari defter ve kayıtlarının şirket yetkilisi İsmail Taşçıoğlu’nun Dikmen/Ankara adresindeki evinin sığınak kısmında muhafaza edildiğini, ancak burada 18.06.2009 tarihinde meydana gelen su baskınında 2001 ila 2008 yıllarına ait olan tüm defter, fatura ve sair belgelerin zayi olduğunu ileri sürerek zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, davacı şirketin işyerinin dar olması nedeniyle ticari defter ve kayıtlarının şirket yetkilisinin ikamet adresindeki depoda saklandığı, şirkete ait ticari defterlerden 2001-2002-2005 ve 2006 yıllarına ait yevmiye defteri, defteri kebir ve envanter defterleri ile 2003-2004-2007 ve 2008 yıllarına ait yevmiye ve envanter defterlerinin noter tasdik kayıtlarının bulunduğu, fatura ve sevk irsaliyelerinin davacı şirketçe kısmen veya tamamen kullanılma olgusunun kanıtlanamadığı, boş fatura ve irsaliyeler hakkında TTK’nun 68. Madde hükmünün uygulanmasının mümkün olmadığı,

diğer kaybı bildirilen belgeler açısından da aynı yasa hükmü gereği yasal koşulların oluşmadığı anlaşıldığından, davanın kısmen kabulü ile davacı şirkete ait 2001-2002-2005-2006 yıllarına ait yevmiye defteri, defter-i kebir ve envanter defterinin, 2003-2004-2007-2008 yıllarına ait yevmiye ve envanter defterlerinin zayi olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.