Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/7054 K.2012/11346

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.11.2009 gün ve 2002/567-2009/562 sayılı kararı bozan Daire’nin 16.01.2012 gün ve 2010/7542-2012/132 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davada müvekkilinin ithal ettiği mallarla ilgili ödemelerini bankalardan teklif istemek suretiyle TL karşılığı döviz satın alarak yaptığını, davacının davalı bankanın İzmir Şubesi’nden de muhtelif tarihlerde ve muhtelif miktarlarda döviz satın aldığını, davalının 1996-1997 yılları içerisinde müvekkilin satmış oldukları dövizler ile ilgili olarak teklif ettikleri döviz ıskontolarını ve dövizlerde uygulanması gereken pariteyi yanlış uyguladığını ve bu şekilde müvekkilinden 24.806,44 TL fazla para tahsil edildiğini, 28.01.2002 tarihi itibariyle 76.049,63 TL işlemiş ticari faiz alacaklarının bulunduğunu,

ayrıca 1998 Ocak-Nisan dönemi ithalat işlemleri ile ilgili olarak davalının fazladan 4.049,93 TL tahsil ettiğini kabul ederek bu miktarı ödediğini, ancak buna ilişkin olarak işlemiş faiz tutarı 4.512,88 TL’nın ödenmediğini, yine döviz alımlarında bankanın komisyon ve masraf almayacağı kabul edildiği halde 36.260 USD kendilerinden tahsil edildiğini ileri sürerek,

24.806,44 TL asıl alacak, 76.049,63 TL işlemiş faizin 28.01.2002 tarihinden itibaren ticari faiziyle, yine 4.512,88 TL işlemiş faizin 12.09.2001 tarihinden itibaren ticari faiziyle, ayrıca 36.260 USD miktarın 04.02.2002 tarihinden itibaren 1 yıl vadeli mevduatlara uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle komisyon ücretine ilişkin talebini 38.633,59 USD’na yükseltmiştir..

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, ihtarla iade talebinde bulunulmadan temerrüte düşülemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki anlaşmalarda komisyon ücreti alınmayacağının düzenlendiği, yine döviz paritesinin hatalı uygulandığı gerekçesiyle, 24.776,92 TL asıl alacak, 76.049,63 TL işlemiş faizin davalıdan tahsiline, asıl alacağa dava tarihinden itibaren temerrüt faizi uygulanmasına, yine 3.911,06 TL işlemiş faiz alacağının ve birleşen dava da 2.943,09 TL’nın 04.02.2002 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.01.2012 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili ve davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.