Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/7074 K.2012/9973

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/10/2009 gün ve 2007/487-2009/693 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/02/2012 gün ve 2010/8156-2012/1685 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı TEDAŞ gözetiminde diğer davalı UEDAŞ’ın açtığı Bursa İli ve ilçelerini kapsayan “İkinci İhbarname Dağıtımı ve Kesme-Açma” işi ihalesini kazanarak 07.10.2005 tarihinde UEDAŞ ile sözleşme imzalayarak işe başladığını, sözleşme süresi boyunca müvekkili yüklenici ile davalı UEDAŞ arasında hiçbir konuda muaraza çıkmadığını, davalı TEDAŞ’ın vesayet makamı olması nedeniyle yaptığı teftiş sonucu hukuka aykırı olarak hazırlanan 16.10.2006 tarihli rapor uyarınca davalı UEDAŞ’ın müvekkiline 452 gün karşılığı 604.369,20 YTL gecikme cezası tahakkuk ettirdiğini,

müvekkilinin itiraz ve şikayetleri sonucu sözkonusu rapor kaldırılarak yeni bir raporun düzenlendiğini, bu raporda da ilk rapordaki 452 günlük ceza takdirinin 30 güne indirildiğini, ancak verilen raporlarda gecikme cezası kesilmesi şartlarının tahlil edilmediğini, hizmete hazır tutulması gereken personel sayısındaki eksikliğin gecikme cezası kapsamında bulunmadığını, bu nedenle davalı UEDAŞ’ın teminat mektubunu paraya çevirerek KDV dahil 45.755,56 YTL’nı tahsil etmesinin hukuka aykırı olduğunu,

ayrıca davalı UEDAŞ’ın sözleşme uyarınca müvekkiline bir yıl içinde verilecek iş emri bedeli olarak belirlenen 1.337.062,50 YTL tutarına da uymayarak 12 aylık dönemde 996.214,07 YTL tutarında iş emri gerçekleştirmesi nedeniyle 340.848,44 YTL’nın kullandırılmadığını, buna rağmen eksik iş emirleri tutarına oranlanarak personel ve araç gereç sayısında indirim de yaptırılmadığını, verilmeyen iş emirleri nedeniyle müvekkilinin kâr beklentisinin gerçekleşmediğini, yapılan giderler nedeniyle zarara uğradığını, ilk soruşturma raporu nedeniyle ödenmeyen hakedişler için temin edilen teminat mektuplarından dolayı masraflar yaptığını,

davalıların haksız eylem ve işlemleri nedeniyle manevi zarara uğradığını ileri sürerek, teminatın paraya çevrilmesi yoluyla tahsil edilen 45.755,56 YTL borçlu olunmadığının tespiti ile bu miktarın tahsil tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla eksik iş emirleri sonucu uğranılan 100,00 YTL kâr mahrumiyeti, 500,00 YTL fazla tutulan personel vs. gideri nedeniyle maddi zarar,

5.000,00 YTL kredi temini ve teminat mektubu gideri tazminatı olmak üzere toplam 5.600,00 YTL ile işlemiş 1.000,00 YTL ticari faiz ve 150.000,00 YTL manevi tazminatın faizleriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece davalılardan TEDAŞ yönünden husumet diğer davalı yönünden esastan davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/8156 E, 2012/ 1685 K sayılı ilamıyla onanmıştır. Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.