KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/7146 E., 2012/9817 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05/04/2012 tarih ve 2012/10-2012/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz kararına itiraz eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz kararına itiraz eden vekili, Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.07.2011 tarih ve 2011/47 D. İş sayısı ihtiyati haciz kararının dayanığını teşkil eden 08.07.1997 tarihli sözleşmenin ve müvekkilinin kefaletinin zamanaşımına uğradığını, müvekillinin mal kaçırma olasılığının da bulunmadığını ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
İhtiyati haciz isteyen vekili, ihtiyati haciz kararına yapılan itirazın reddini istemiştir.
Mahkemece, uyulan Dairemiz bozma ilamına ve dosya kapsamına göre; İİK'nın 265. maddesinde ihtiyati haciz kararına karşı itiraz sebeplerinin gösterildiği, borcun aslına ve zaman aşımına yönelik itirazların icra dairesinde ileri sürülebilecek itirazlardan olduğu, alacaklı Ziraat Bankası A.Ş Beypazarı Şubesi tarafından borçlulara 07/06/2011 tarihli ihtarnamenin gönderildiği, alacağın muaccel olduğu, ihtiyati haczin kaldırılmasını gerektiren sebeplerin mevcut olmadığı gerekçesiyle, itirazın reddine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati haciz kararına itiraz eden vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ihtiyati haciz kararına itiraz eden vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/7146, K. 2012/9817, 6 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama