Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/717 K.2012/2132

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.03.2009 gün ve 2007/153 - 2009/44 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.09.2011 gün ve 2009/10216 - 2011/10276 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin lokantacılık hizmeti ile iştigal ettiğini, davalı şirketin ortakları arasında yer alan... isimli kişiden ‘B Bereket Halk Döner’ adlı işletmeyi 28.05.1998 tarihinde tüm aktif ve pasifleriyle devir aldığını, anılan kişinin devir tarihinden sonra ticari hayattan çekildiğini, müvekkilinin ‘Beyoğlubereket Halk Döner Restaurant’ adlı işyeriyle sektörde tanındığını, marka değerini fark eden dava dışı...’ın bu ibareyi kendisine devir edilmesini istediğini, kabul edilmemesi üzerine 29, 30, 40 ve 43. sınıflarda kullanılmak üzere ‘Bereket’ ve Bereket Döner’ ibarelerini adına marka olarak tescil için başvurduğunu,

43. sınıf talebi ile ‘Bereket Döner’ ibareli taleplerin reddine karar verildiğini, müvekkilinin ‘Beyoğlubereket Halk Döner Restaurant’ markasının tescili için talepte bulunduğunu, davalı şirketin itiraz ettiğini, 2005 Yılından beri ‘Özde Bereket’ adıyla pişmiş döner satan işyeri açmaya başladığını, müvekkilinin ‘B Bereket Halk Döner’ ibaresi üzerindeki hakları devir aldığını, davalı şirketin adına tescilli ‘BH Bereket Halk B-Şekil’, ‘Bereket’, ‘BH B Bereket Halk’, ‘Özde Bereket’ ibareli markalarının müvekkili markasının taklidi olduğunu ileri sürerek, hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/10216 Esas, 2011/10276 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır. Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.