KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/7320 E., 2012/19742 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2012
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.02.2011 tarih ve 2007/330-2011/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde konut sigortası ile sigortalı taşınmazın girişi üzerinde bulunan ahşap pergoleye merdiven korkuluğuna ve taş duvara davalı şirketin malik olduğu ... plaka nolu kamyon vasfındaki aracın 16.10.2005 tarihinde zarar vermesi ile sigortalıya 6.383 TL hasar tazminatı ödendiğini ileri sürerek davalıdan rücuen tazminatını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sigortalı taşınmazın yola taşkın olduğunu bu surette kusurunun bulunduğunu, olayın haksız fiil suretiyle gerçekleştiğini, ticari faiz işletilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu uyarınca taşınmazın geçerli konut sigortası bulunduğunu, davalı şirketin malik olduğu ... plakalı kamyonun tamamen kusurlu olarak sigorta konusu konuta çarpmak suretiyle konutun giriş kapısı, korkulukları ve duvarının yıkılmasına neden olduğu, taşınmazın kamu yoluna tecavüzlü olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5.392,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/7320, K. 2012/19742, 3 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama