Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/7589 K.2012/10343

Taraflar arasında görülen davada Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/04/2010 gün ve 2009/243-2010/97 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/02/2012 gün ve 2010/10163-2012/2406 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin davalı şirket ortağı olduğunu, vefatından sonra şirket tarafından müvekkillerine şirket hakkında bilgi verilmeyip, kazançtan pay da almadıklarını, muris ile davalı ortak arasında yargıya intikal eden tartışma nedeniyle ilişkilerin tamamen koptuğunu, bu şartlar altında şirket ortaklığında kalmanın tarafların menfaatlerine uygun olmadığı gerekçesiyle, TTK'nun 551. maddesine göre müvekkillerinin şirketten çıkmalarına ve 145.832,50 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili ile davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar Dairemizce "mahkemece kabul edilen hususların muhik sebep niteliğinde olmadığı, tek başına davacıların şirketten çıkması için haklı sebep niteliğinde bulunmadığı, bu itibarla, davacıların dayandığı tüm sebeplerin ve buna ilişkin delillerin değerlendirilerek T.T.K.'nun 551. maddesi anlamında davacıların şirketten çıkmasını gerektirecek haklı ve muhik bir sebebin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine dair tesis edilen karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, haklı nedenlerin varlığı iddiasına dayalı limitet şirket ortaklığından çıkmaya ve çıkma payının tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

TTK’nun 551/2. maddesi uyarınca limitet şirket ortakları, haklı nedenin varlığı halinde ortaklıktan çıkmalarını mahkemeden talep edebilir. Haklı nedenin varlığını mahkeme takdir eder. Ortağın, limitet şirketten çıkmasına ilişkin mahkeme kararı kurucu niteliktedir.

Çıkmasına karar verilen ortağın çıkma payı da karar tarihine en yakın sermayenin rayiç değerine göre belirlenir. Somut olayda davacılar haklı nedenle ortaklıktan çıkarılmalarına ve belirlenecek çıkma payının da tahsiline karar verilmesini istemişlerdir. Çıkma payı bakımından bir değer belirtmemişler, bozmadan önce yapılan bilirkişi incelemesi sonucu tespit edilen çıkma payının hüküm altına alınmasına istemişlerdir.

Ancak, haklı nedenin varlığını ispat edemedikleri için davanın reddine karar verilmiştir. Çıkma payının talep edilebilmesi için, çıkma kararının varlığı gerekmektedir. Davacılar çıkma payının mahkeme kararı ile belirlenmesini istemişlerdir. Ayrıca, bozmadan önce belirlenen çıkma payı ile ilgili olarak da harç yatırmamışlardır.

Bu durum karşısında, çıkma payı ile ilgili ön şartın gerçekleşmediği, üstelik bilirkişilerce belirlenen ve kesin olmayan çıkma payı ile ilgili bir harç da yatırılmadığı dikkate alınıp, kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekirken, yazılı şekilde onanmış olduğundan, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 21.02.2012 Tarih,

2010/10163 Esas-2012/2406 Karar sayılı onama kararın kaldırılarak hükmün düzelterek onanması gerekmiştir.