Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/7731 K.2012/10849

Hasımsız olarak görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/04/2010 tarih ve 2009/402-2010/87 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin inşaatlarının sona ermesi sebebiyle ayrı bir yere kira ödememe amaçlı olarak müvekkili kooperatife ait ve tamamlanmış binası altında bulunan apartman içinde emniyetli durumdaki dükkana tüm eşya ve defterlerin taşınarak kilit altına alındığını, kooperatif yöneticilerinin il dışında bulundukları ve tarihi tespit edilemeyen bir günde kimliği tespit edilemeyen kişilerce bağımsız bölümün kilidinin kırılarak içeriye girilmesi sonucu 1998-2008 yıllarına ait yevmiye defterleri, defteri kebirler, envanter defterleri alınarak,

faturalar, mahsup fişleri, sigorta dosyaları, beyanname ve bildirgeler, genel kurul tutanakları, sözleşme ve taahhütnamelerin kırılan camlardan bina dışına atıldığını, ıslanan evrakların kurtarılamaz hale geldiğini, gerekli şikayetin yapıldığını, resmi makama defter ibrazını gerektirir bir durumun bulunmadığını ileri sürerek bu defter ve belgelerin kaybı ve kullanılamaz halde oluşu sebebiyle zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, hırsızlık olaylarının çok yoğun olduğu büyük kentlerde davacı kooperatif yetkililerinin TTK’nın 68. maddesi gereğince 10 yıl saklamak zorunda oldukları ticari defter ve belgelerini kasa ve buna benzer sağlam yerlerde muhafaza etmeleri gerekirken, nedeni ne olursa olsun defter ve belgelerin güvenli bir yerde bulundurulmaması ile özen görevini yerine getirmedikleri, bu yönde gereken duyarlılığı göstermedikleri ve kusurlu oldukları, öte yandan hırsızın, kendi açısından ekonomik değeri yok denecek düzeydeki defter, fatura ve belgeleri çalmasının düşünülmesinin yaşamın olağan akışına ve gerçeklere ters düştüğü,

TMK’nın 2.maddesi gereğince, herkesin haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kuralına uymak zorunda oldukları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.