KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/7804 E., 2012/10283 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Salihli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/06/2010 gün ve 2009/484-2010/534 sayılı kararı bozan Daire’nin 06/03/2012 gün ve 2010/12003-2012/3314 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkillerinin davalı şirketin ortağı olduğunu, 07.05.2009 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında alınan tüm kararlara muhalif kalarak keyfiyeti zapta geçirdiklerini, alınan kararların tamamının kanuna, şirket esaslarına ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, genel kurul toplantısının hesap devresinin sonundan itibaren 3 ay içinde ve her sene bir kez yapılması gerekirken 2007 yılı ve 2008 yılı genel kurul toplantılarının 07.05.2009 tarihinde, süresi geçtikten sonra bir arada yapıldığını, müvekkillerinin bilanço ve hesapları kabul etmemelerine rağmen,
bilançonun tasdiki hakkındaki müzakerenin şirket sermayesinin 1/10'una sahip azınlığın talebi üzerine 1 ay sonraya bırakılacağı şeklindeki TTK 377. maddesine aykırı hareket edildiğini belirterek 07.05.2009 tarihli genel kurul kararlarının tamamının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davalı yararına bozulmuştur. Bu kez davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/7804, K. 2012/10283, 12 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama