Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/7848 K.2012/11012

Taraflar arasında görülen davada Kartal Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/12/2009 gün ve 2008/5-2009/59 sayılı kararı bozan Daire’nin 30/01/2012 gün ve 2010/8690-2012/991 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin COLUMBUS CAFE markasının Paris Sözleşmesinin 1'inci mükerrer 6'ıncı maddesi uyarınca tanınmış marka olduğunu, tanınmış markanın Paris Sözleşmesine üye ülkelerde ve Türkiye'de tescilli olmasa dahi korunması gerektiğini ve tescil ilkesinin istisnası olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli COLOMBUS markasının 43'üncü sınıftaki tescilinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacı markasının sadece menşei ülkesi olan Fransa'da 43'üncü sınıflar için 07.07.1994 tarihinde tescil edildiği, diğer ülkelerdeki tescillerin ise davalı markasının Türkiye tescilinden sonraki tarihler olduğu, davacının markasının davalı marka başvurusu tarihi itibariyle tanınmış marka olmadığı, dünyada sektörel bilinirliğe ulaşmadığı,

davalı marka başvurusu itibariyle Türkiye sınırları içerisinde hiçbir faaliyette bulunmayan bir markanın tanınmış olduğunun veya sektörel bilinirliğe ulaştığının söylenemeyeceği, davalının marka başvurusu tarihinde Türkiye'de piyasada olmayan, dünyada sektörel olarak bilinmeyen davacı markası nedeniyle davalının kötü niyetli olduğu, markalar arasında iltibas yaratacağı veya itibarından yararlanacağının söylenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.